SC Franeker A1 - Frisia A2: 2-4 (1-1)

Na veel regenval de afgelopen dagen, vandaag een prima dag om weer eens lekker te voetballen.
S.C. Franeker A1 versloeg ons al eens in de beker dit seizoen (4-2). Tel daar bij op dat zij vorige week de 1e periode in de wacht wisten te slepen (gefeliciteerd en erg knap met 20 punten uit 8 wedstrijden - dit zonder verlies). Allemaal ingrediënten om het feestje wat na de wedstrijd ging volgen, eens extra luister bij te zetten met 3 punten. Toch?
 
Frisia A2 is bezig met een ware opmars. De afgelopen wedstrijden werden keurig gewonnen maar dit zijn wij ook aan onze stand verplicht: Een enthousiaste en gedreven groep, die iedere week hard werkt om beter te worden. Samen met een kleine kern van de spelers van onze A3 worden de trainingen goed bezocht.
Zo ook afgelopen week, het krachtverschil is minimaal en dat is erg handig bij het inpassen van extra versterking. Zo ook vandaag!
 
De aftrap was om 12.15. Er stond een straffe wind. Of we de toss nu wonnen of verloren, ik weet het niet. De tegenstander kreeg de eerste helft de wind in de rug. Zou dit een voordeel worden?
Met Jasper starten in de basis en Pierce (vanaf de bank) van A3 en de wintersporter Ruben (vanaf de bank) hadden we de nodige spelers voor continuïteit en meer...
10 minuten waren er gespeeld en - gestart vanaf het middenveld - Karen werd prima de diepte in gestuurd. De dribbel die Karen in huis heeft is van grote schoonheid en, eerlijk is eerlijk, dit keer kruiste hij prima voorlangs zodat hij 1-op-1 voor de keeper kwam. Tikkie naar links maar zelf rechts om de keeper heen leek mij niet de ideale actie. 2 verdedigers kwamen onder de bal (en keeper) en toch wist Karen de bal in het doel te krijgen (0-1). Knap staaltje werk hoor! Het doelpunt werd massaal gevierd. 
 
Het voetbal was erg goed te noemen, de duels werden praktisch allemaal gewonnen. Enkele malen was het Roberto die weggestuurd werd maar werd afgevlagd wegen buitenspel. Erg verwonderlijk gezien onze tactiek. Ook het wegsturen van Jeroen op links werd op dezelfde manier afgevlagd. Erg frustrerend want onze tegenstander zat er mee aan. Waar wij vergeten om op de helft van de tegenstander te voetballen, Franeker A1 werd dreigender en wij werden slordiger. Mooi om de afgelopen weken te zien hoe onze verdediging onder leiding van aanvoerder Stanley, samen met Jasper (debutant) en Willem en aan de linkerkant Jordi, de nul wisten te houden. Het wegwerken van de bal door de meehelpende Jeroen werd in onze 16 gezien als gevaarlijk spel. Jeroen poeierde de bal ver weg en natuurlijk kan een scheidsrechter gevaarlijk spel oordelen. Is dit voor hem dan ook een reden om een penalty te geven? Het antwoord laat zich raden: ...
Kaan houdt zijn doel ook regelmatig schoon. Hij is bepalend de laatste tijd en ook nu was hij vastberaden om "de penal" te stoppen. Dit laatste gebeurde ook, echter, terwijl wij met die blijdschap bezig waren, was het een inlopende speler van Franeker die de bal nog even netjes binnen schoot (1-1). Bah, zo vlak voor rust. Verdiend of niet, het gelijke spel was na 45 minuten een feit...
 
In de kleedkamer: persoonlijk had ik nog even een vraag gesteld aan de prima leidende scheids. "Wat was er gebeurd scheid?" Hij antwoordde met "gevaarlijk spel", in de 16 en dus een penalty. Op de televisie hebben we net Cambuur op een dergelijk wijze benandeeld zien worden tegen onze andere Friese "Vrienden". Op gevaarlijk spel in de 16 staat maar 1 straf: een indirecte vrije trap (bron Spelregeltoets KNVB - VoetbalMasterz.nl) De scheidrechter voegde er later aan toe: op buitensporige wijze inkomen. Ja, ik had het er moeilijk mee...
Onze leider Wiebren had het er minder moeilijk mee. Hij riep alle emoties tot de orde: "We startten erg goed", "hier gaan we met 3 punten weg". Hoe duidelijk kun je zijn? Het team benoemde wat er beter zou moeten. Onze 2e aanvoerder Kees kampte met enige druk op de borst. Geen risico werd er genomen, Ruben zou zijn opwachting maken om in te vallen. Een kleine tactische verandering werd voorgesteld en door iedereen met elkaar afgesproken. Vele gedachten zorgen soms voor een onrustige kleedkamer aldus een zeer goed spelende Jordi. De concentratie werd herpakt en we gingen op naar het veld...
 
De 2e helft hadden we de wind in de rug. De oplossing voor enkele verbeterpunten vanuit de 1e helft dienden zich aan. Zo kregen we na 7 minuten een vrije trap op 23 en halve meter van de goal (of was het 22.7 m?). Er werd overlegd wie de "beste kaarten" in huis heeft. Karen zijn naam zit in "ka(a)r(t)en" dus dat was snel beslist...
Hoe simpel kan het zijn? Vanaf rechts koos Karen er voor om niet de logische korte hoek te kiezen. Met wat hulp van onze vriend "De Wind" belandde de bal strak in de verre hoek (1-2). Een prachtig doelpunt zonder smetje dit keer! Frisia had vanaf dat moment verreweg de meeste strijd en controleerde de wedstrijd. Vaak met een diepe bal werd de rust gezocht. Niet veel later een corner en dan gaat Stanley vaak mee naar voren. Dit vanwege zijn lengte, sprongkracht en groots voetbal inzicht. Zo ook ditkeer. De bal kwam vanuit een soort scrimmage hoog in de doelmond. Al koppend wist Stanley hier wel raad mee: 1-3! Wat een wapen en wat een luxe: het doelpunt werd met zijn allen gevierd. Ook de alle meegereisde vaders, pake en beppe! (waarvoor dank!) Als we dan denken dat de koppies van Franeker omlaag gingen, dan zaten we mis. Franeker zag nog kans om de 2-3 te maken. Helaas kon Kaan dit niet voorkomen, en ook onze vliegende hollander Ruben (24 uur eerder nog op de lange latten) kwam een lat te kort om de bal uit het doel te houden.
Stortte het kaartenhuis in bij alles wat voor Frisia A2 stond? Het was duidelijk dat Franeker extra risico's moest gaan nemen, iets forceren. Als een volleerde counter-ploeg werd Jeroen als middenvelder weggestuurd. Op de training kennen we Jeroen als trage starter in de sprint. Dit keer was hij zijn tegenstander ruim de baas en verschalkte hij de uitkomende keeper op meesterlijke wijze. Wind of geen wind, de bal rolde zuiver (en verdiend) de lege goal in. Shently was goed meegelopen en dit alles gebeurde onder zijn toeziend oog! De 2-4 gooide de wedstrijd op slot! Wel werden er nog pittige duels uitgevochten, overigens allemaal binnen de grenzen van wat bij voetbal hoort. De scheids blies voor het eindsignaal en de 3 punten gingen wederom mee naar De Magere Weide! 
 
Wat een prachtige teamprestatie want: het is niet eenvoudig om een ploeg die zo in de winning mood zit af te stoppen. Wij hebben (met zijn allen) de hele competitie een dienst bewezen want nu is het nog spannend te noemen. Genieten en hard werken om de kwaliteit van het voetballen technisch gezien te verbeteren. Het gaat (tactisch) nu mooi maar ook wij worden ooit eens een ploeg waarop gejaagd gaat worden. Ieder weekend tot aan de winterstop zal een finale beleving moeten krijgen. Op naar Leeuwarden Zwaluwen A1. Hadden we daar ook niet een appeltje mee te schillen???
 
Henk

Afdrukken